NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Rok 1945. Wojna dobiega końca.
Wielka Brytania jest na skraju społeczno-politycznego przełomu.
Amerykanów niepokoi rosnące zagrożenie ze strony komunistów,
które rozpocznie nową erę globalnej wojny.
Gdy tworzą się nowe sojusze i konflikty,
wywiad Stanów Zjednoczonych, OSS, werbuje rekrutów
na czas nowej, zimnej wojny.
Nie.
Nie. Mam poważne obiekcje.
Mam poważne obiekcje względem kolejnego spotkania.
KANCELARIA PREMIERA, WHITEHALL
Tak.
Dobrze.
Niech będzie.
Pora obiadowa, park św. Jakuba.
Spotkajmy się na ławce przy placu defiladowym.
Ale to ostatni raz.
AKTA ARCHIWALNE
ROSJANIE WKRACZAJĄ DO NIEMIEC
- Czy masz odmroziny? - Tak.
To wina niedożywienia, złej higieny,
a także słabego krążenia.
Ciasne buty i ogrzewanie dłoni i stóp przy ogniu
powodują puchnięcie.
Wiele zła się dzieje w kraju mym
Bogacz puszy się jak paw
Biedak w szmatach chodzić ma
Wiele zła się dzieje w kraju mym
Kosz bawełny niosę, lecz
Dla mnie nie wystarczy jej
Wiele zła się dzieje w kraju mym
Uczę w liceum La Fontaine’a.
Pracuję tam od…
Gówno prawda!
Nie wierzę ci.
Jak się nazywa dyrektor?
Wczoraj rozmawiałaś z Durantem i Balledierem.
Myślisz, że nie wiemy, kim jesteś?
Nie pamiętasz nazwiska dyrektora?
Niezbyt przekonująca przykrywka.
Oczywiście, że pamiętam. Madame Duval.
W liceum La Fontaine’a nie ma żadnej madame Duval.
Dupont! Madame Dupont!
Naprawdę oczekujesz, że ci w to uwierzę?
Dajmy spokój.
Nie najlepiej poszło, co?
Jesteś roztrzęsiona.
To chyba naturalna reakcja?
Wzdrygasz się, jakbym naprawdę był nazistą i miał ci odrąbać palce.
Bo cuchnie panu z ust.
Wyciągnij rękę.
To mój pierwszy raz. Chyba mogę spróbować znowu?
Telefon do pana brygadiera.
A ty co się uśmiechasz?
W porządku, Feef?
Dobrze ci poszło.
Wojna skończona.
Nie do wiary.
Po jakim czasie zrobiłby mi się amerykański akcent?
- Co? - Gdybym pojechała do Iowa.
Moja żona raczej by cię nie polubiła.
Nie chcę, żeby było po wojnie.
Ja też nie.
Jesteśmy najgorszymi ludźmi na świecie.
Zostałabym agentką?
Tak sądzę.
Mimo że przesłuchania nie idą mi najlepiej.
Niewielu idą za pierwszym razem. Dlatego się szkoliłaś.
Nie będziemy skakać ze spadochronem do Francji.
Ukrywać wiadomości w rowerach,
obsługiwać tajnego radia,
wysadzać mostów.
A ja muszę opuścić krainę stojaków na parasole
i dzierganych kubraczków na imbryki.
Za czym będziesz tęsknił?
Złą kuchnią czy złą pogodą?
Powiedz, że płynę z tobą.
Skłam.
Płyniesz ze mną.
Do Ameryki.
Chodź, Peter.
Ty pierwsza.
Odwieź ją, potem ja.
Pokażesz mi zdjęcie żony?
Będzie mi łatwiej, wiedząc, że wracasz tam, gdzie twoje miejsce.
Powiedz Jacksonowi.
Jackson, wojna skończona.
Możesz wrócić do domu.
Możesz włączyć światła.
AGENCJA WYWIADU USA (OSS) LONDYN
- Za każdą cenę! - Za każdą cenę!
Chcę porozmawiać o pewnej dziewczynie.
Lotna. Zdeterminowana.
Wciąż pragnie pracy z adrenaliną.
- Dla kogo? Dla nas? - Może.
Może.
Chciałem najpierw porozmawiać z tobą.
Spytać, czy jest miejsce. Jest inteligentna, ładna…
ma doskonały francuski.
Ta walka już skończona. Mówi po rosyjsku?
Chyba nie. Ale…
kocha Amerykę. I Amerykanów.
- Przeszkolona? - Prawie.
Rozczarowana, że nie służyła.
Prawie przeszkolona frankofonka, z którą sypiasz.
Dzięki za cynk.
To marnotrawstwo, żeby skończyła za biurkiem w administracji.
W administracji?
- Doskonale. - Tak.
SOE zasugerowało rekrutację.
Wyobraź sobie wyspę,
przez którą przeszedł straszny sztorm.
Przed sztormem stały tam chaty
zbudowane z bogatych zasobów palm rosnących na brzegu morza.
Sztorm zniszczył też canoe, również budowane z palm.
Kościół i szkoła zbudowane przez nielubianych misjonarzy
także zostały zniszczone.
Zostało tyle palm, aby zbudować domy dla 30 rodzin.
Jest jeszcze inna wyspa,
niezamieszkała, w odległości siedmiu godzin łodzią.
Trzecia wyspa jest zamieszkała
i płynie się na nią 12 godzin.
Canoe może zabrać dwóch dorosłych i wymaga jednej palmy.
Wszystkie trzy wyspy to kolonie brytyjskie.
Za trzy dni wyspę czeka kolejny sztorm,
tym razem jeszcze gorszy.
Dowodzisz sytuacją.
Co robisz?
Jak poważna jest bariera językowa?
Potrzebuję tłumacza.
Są misjonarze.
Skoro budzą taką niechęć, nie powinniśmy ich używać.
Jak się tam dostałam? Czy może samolotem?
Samolot byłby bardzo przydatny.
W aplikacji napisała pani,
że do administracji przyciąga panią możliwość podróży.
Wygląda to na niezbyt subtelną wskazówkę,
że tak naprawdę interesuje panią Biuro Spraw Zagranicznych
i związane z nim perspektywy…
wojaży.
- Tak, pociągają mnie podróże… - A to ekscytujący czas w kraju.
Kraj został zrównany z ziemią.
Trzeba go odbudować.
Ekscytujące.
Czy miałaby pani opory
wobec służby socjalistycznemu rzadowi?
- Nie. - Ale pani…
Nie musi pani zdradzać poglądów politycznych.
Jestem toryską.
Ale jeśli pan Attlee dojdzie do władzy, będziemy służyli jego rządowi.
- Nie dojdzie do władzy. - Ze względu na to,
że biedni cholernie wiele przeszli.
- Słownictwo! - I…
mają już dość.
I musimy służyć im z zapałem.
Chodzi o to, że jesteśmy neutralni.
Oczywiście.
Jeśli pani nie przyjmiemy, co pani zrobi?
Cokolwiek, byle coś robić.
Co u rodziny?
W porządku.
Ta twoja dziewczyna, ta druga…
bierzemy ją.
Powiedz mi o niej więcej.
Pieniądze?
Rodzinie się przydadzą. Ma z nią trudne stosunki, więc…
- Ideologia? - Toryska, ale nie fanatyczna.
Pole do szantażu?
Jej brat to prawdopodobnie homoseksualista.
Ego?
Przygoda. To do niej klucz.
Niech się zadomowi.
Potem wkraczamy.
Administracja?
Nie rozumiem. Będziesz sekretarką?
Nie możesz znaleźć męża?
Nawet Freddy kogoś już ma.
Bo inaczej ludzie by gadali.
Zamknij się, Feef.
O niczym nie ma pojęcia
i próbuje to ukryć, trajkocząc bez końca.
Coś nie tak z mięsem?
Jestem jaroszem.
Co?
Przepraszam, jestem jaroszem. Nie jadam mięsa.
Hugh to doskonały radca prawny i będzie bardzo pomocny
przy decydowaniu o domu.
Pieprzona armia zrobiła tu baraki.
Zdezelowali skrzydło. Będziesz domagał się rekompensaty
i naprawisz cholerny dach.
Przedstawimy różne wyjścia.
W tym zwolnienie z podatku.
To zawsze mądre.
Zwłaszcza gdyby wygrali socjaliści. Ale na to nie ma szans.
Freddy zastąpi mnie w Izbie Gmin.
Ja będę w Izbie Lordów.
Powodzenia w wyborach.
- Dziękuję. - Ja też kandyduję.
Z Partii Pracy.
Z Partii Pracy?
Mają tupet.
Gratuluję.
Czego?
Zirytowania mojego ojca i brata.
Zdaje się, że to żadna sztuka.
Czemu jako socjalista pomagasz ojcu uniknąć podatków?
Nie chcesz, żeby łożył na biednych?
Niestety stać m nie na zasady tylko w dni wolne.
Ale on podatków nie uniknie.
Więc co mu jutro powiesz?
Najtańsze wyjście to rozbiórka domu.
Boże.
Po takich słowach zdaje się, że niebo runie nam na głowę.
Przykro mi.
Popływamy?
Nie jest tak ciepło.
Ja zawsze w domu pływam.
No chodź, uczcijmy koniec wojny.
Ty pływaj.
Ja poczekam.
Nie trzeba.
- Kiedy jedziesz do Londynu? - Dziś.
- Ależ to ekscytujące. - Bardzo.
Dzień dobry, miło panią widzieć.
Dzień dobry.
Masz już kwaterę?
Tak, na razie pomieszkam z koleżanką.
Chyba na nas czas.
- Dopiero 11.00. - Ale jestem głodny.
Przyniosłam mięso od rzeźnika. Możemy zjeść je na obiad.
Mógłbyś to założyć, ojcze?
Ach… nie.
To na pewno nie problem?
Wszyscy się zmieścimy.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Trochę ciszej!
Co się dzieje?
Ogłoszono wyniki wyborów.
- Kto wygrał? - Cholerni socjaliści.
Poległych braci ciała skrył
I nim śmiertelny chłód ich zdjął
On bohaterów przesiąkł krwią
Czerwony sztandar dumnie wznieś
By z nami żyć i z nami lec
My tchórzom oraz zdrajcom wbrew
Czerwony sztandar będziem nieść
Od pierwszych chwil on z nami był
I w ciemną noc dodawał sił
Oglądał wielkich czynów moc
Nie wolno nam porzucać go
Czerwony sztandar dumnie wznieś
By z nami żyć i z nami lec
My tchórzom oraz zdrajcom wbrew
Czerwony sztandar będziem nieść
Dzień dobry.
Pierwszy dzień. I to jaki. Powodzenia.
Nie wierzę, że wygrali.
Proszę pamiętać rozmowę. Jesteśmy neutralni.
Oto zebrane przeze mnie dane o drewnie.
- O drewnie? - Tak.
Z drzew.
To budulec domów. A ich, jak pani wie,
brakuje w kraju ze względu na ostatnie sześć lat.
Oto, co nas interesuje.
Jakie drewno jest opłacalne?
Czy ma na to wpływ pogoda?
Jeśli tak, jak to wpływa na logistykę?
Być może powinna pani to notować.
Skąd importować drewno?
Niemcy Wschodnie? Szkocja?
Rozważmy aspekty polityczne i praktyczne.
Ile potrzeba drewna w porównaniu z innymi surowcami?
Czy coś jeszcze musimy zbadać?
Co według pani jest najważniejsze?
Dziś, Peter.
Ma być romantycznie.
Tak jest.
WŁASNOŚĆ RZĄDU
Dziękuję.
Słyszałem, że jesteś w Londynie.
- Chciałem się przywitać. - To miłe.
Odnosiłam wrażenie, że za mną nie przepadasz.
Skądże. Bardzo cię lubię.
Bardzo. Po prostu moja sytuacja…
Nie, byłam głupia. I za dużo wypiłam.
Tak czy inaczej, gratuluję.
Miło, że odebrałeś mandat mojemu bratu.
No tak, socjalista. Nie obsłużą nas porządnie.
Przepraszam.
Cieszę się z twojego sukcesu, ale marnie to świadczy o państwie.
Churchill osobiście pokonał nazistów.
Odwołanie go to raczej osobliwy wyraz uznania.
Churchill zajmował się wojną. Attlee Anglią.
Też zasługuje na uznanie, choć tak się nie afiszuje.
I jak doskonale się spisał. Państwo działa jak w zegarku.
Patrz, nie ma jagnięciny ani wołowiny.
Churchill chciałby wrócić do tego, jak było.
Chyba wszyscy tego chcemy? Mięsa.
Przed wojną mieliśmy masowe bezrobocie i najgorszą biedę w Europie.
Szczęściarzy było stać na mięso, ale nie tak znowu wielu.
Zależy w jak ograniczonych kręgach się obracasz.
Trudno wierzyć w demokrację. Ludzie nie wiedzą, czego potrzebują.
Nieważne, kto jest u władzy.
Choć podobno Attlee nic nie wie o polityce zagranicznej.
Bóg wie, co z tego wyniknie.
Wołowiny oraz jagnięciny nie ma…
Pochodzisz z odrażająco burżujskiego świata,
jeśli sądzisz, że warto wyrzucić głos
przez niedorzeczną grzeczność.
Mogę pana przeprosić?
Dalej będę niegrzeczny i zaproponuję rezygnację z kolacji.
To wyjątkowy wieczór dla Partii Pracy i dla kraju.
Przepraszam.
Myślałem, że jesteś inna.
Jak pierwszy dzień?
Niewiarygodnie nudny.
Połóż się na mnie.
Zostań na górze.
Zasługujesz, by robić wielkie rzeczy.
Mogę ci to zapewnić.
Przedstawię cię komuś.
Peter mówi, że ma pani zadatki na doskonałą agentkę,
ale pani kariera została przerwana.
Wojna się skończyła.
Wojny się nie kończą.
Naprawdę? A byłam na kilku bankietach z okazji zwycięstwa.
Czemu chciała pani być agentką?
To szaleństwo siedzieć i patrzeć, czy będzie inwazja.
- Nie znoszę bierności. - Tak jak my.
Nie ma co siedzieć, trzeba ratować świat.
Do tego praca agenta to niezła przygoda.
Jeśli wojny się nie kończą, to z kim walczymy?
Spytałbym raczej, kto nas atakuje.
Przed kim musimy się bronić?
To Rosja stoi za wygraną Attlee. Wiedziała pani?
Raczej nie.
Czy to nie dziwne, że Churchill,
największy heros naszych czasów,
w pełni świadom zagrożenia ze strony Rosji,
zostaje wypchnięty i nagle Anglią rządzą socjaliści?
Dziwne, straszne, zdumiewające, głupie.
To było nieuniknione.
Anglia po wojnie jest słaba.
Ekonomicznie, strukturalnie, psychologicznie.
A słabość się wykorzystuje.
To prawo natury.
Wielka Brytania toczy wojnę, a najstraszniejsze jest to…
że nawet o tym nie wie.
Wierzymy, że komuniści zinfiltrowali Whitehall.
Dlatego potrzebuję agentki w administracji.
Szpiegować własny rząd?
To ma nazwę.
Peter mówił, że skoczyłaby pani z samolotu, aby ratować kraj.
Tak, ale co z MI5? MI6?
Stoimy pod pomnikiem Lenina.
Anglia zdecydowanie za wolno rozpoznaje wrogów.
Tutaj wciąż nazywa się Stalina wujkiem Joe.
Wojska wujka Joe zgwałciły tak wiele kobiet w drodze do Berlina,
że sierocińce przyjmują dzieci,
których matki żyją, ale nie mogą znieść ich widoku.
To kolejny psychopata z armią psychopatów.
Tego chciałbym powstrzymać nieco szybciej.
Jeśli komuniści dostali się do brytyjskiego rządu,
chcemy o tym wiedzieć.
Anglia pani potrzebuje, choć o tym nie wie.
Wchodzi pani w to?
Uściśniemy sobie donie?
Musi pani myśleć o wilgoci
i ruchu.
Wielka Brytania jest wilgotna.
To prawda.
Wilgoć musi zgadzać się z otoczeniem docelowym.
Inaczej będą pękać i się paczyć.
AMBASADA USA
A co z gatunkami?
Musi pani pamiętać o procesach gnilnych.
Musi pani.
- O procesach gnilnych? - Tak.
AMBASADOR USA UNIŻENIE ZAPRASZA PANNĘ FIONĘ SYMONDS
Szybko, Feef.
CZEŚĆ, ROBACZKU!
PROCESY GNILNE
Pójdziemy na Wielką nagrodę? Harry nie chce.
Chętnie. Byle nie w środę.
- Uwielbiasz Elizabeth Taylor. - Te jej włosy…
- Podobała ci się książka? - Owszem.
Ja ją pochłonęłam.
Więc według mojej matki nie powinnaś oglądać filmu.
Poza Taylor nie ma w nim nic angielskiego.
Amerykanie zniszczyli książkę.
Mówi, że lepiej by było, gdyby ukradli fabułę i umieścili ją…
w Kalifornii czy gdzieś.
Przekonamy się same, Harry. Twoja matka to żaden krytyk.
Moja matka jest bardzo inteligentną kobietą.
Camilla wręcz ją ubóstwia.
USA ZRZUCA BOMBĘ ATOMOWĄ 140 000 JAPOŃCZYKÓW NIE ŻYJE
Nie mogę tego zrobić.
Co, wycofujesz się?
Pracując dla prezydenta, nie będziesz się zgadzała
z każdą jego decyzją.
- Ta jest wyjątkowo odstręczająca. - Wojna jest… właśnie taka.
Odstręczająca.
Nikt nie zgadza się z połową działań kraju.
Wy zagarnęliście Indie i Afrykę, bo ich chcieliście.
My wysadziliśmy Hiroshimę i Nagasaki.
Taki jest świat. Jest parszywy.
Nie musisz być dumna z kraju. Bądź dumna z siebie.
Czy robisz wszystko, aby świat był lepszy?
Chciałabym.
Więc podejmij tę pracę,
bo jesteś inteligentna,
a inteligencja ocala życia.
Wojsko stosuje taktyki jaskiniowców,
ale w moim fachu, który chciałbym, by był i twoim,
używa się mózgu.
Rób co chcesz, ale…
takie okazje nie zdarzają się często.
Dzięki Bogu, że cię poznałam.
Chcę, by moje życie się liczyło.
Jako że wojna z Japonią dobiegła końca,
państwa misje zostają odwołane.
Co, kurwa?
Prezydent Truman uważa, że nie potrzebujemy agentów
poza Berlinem.
Czy ktoś czytał moje raporty?
Moja praca to sprawa bezpieczeństwa międzynarodowego.
Czytamy każdy raport.
Prezydent zostawi w Wielkiej Brytanii minimalny zespół,
który będzie zdobywał informacje jedynie od MI6.
We wtorek o godzinie 11.00
zaczniemy państwa wycofywać do Stanów.
Jestem po twojej stronie.
Czyli?
To nie przejdzie.
Truman sobie mówi, ale ludzie z forsą się nie zgodzą.
Od kiedy ludzie z forsą zwierzają się młodszym dyplomatom,
którzy odpowiadają za to,
żeby na durnym bankiecie zagrał odpowiedni zespół?
Zdradzę ci kilka szczegółów mojej biografii.
Szkoła Dalton, potem Yale.
Moja rodzina zajmuje się transportem od 1759 roku.
A interesuje mnie to, bo…?
To niebezpieczne się wycofać.
Zgadzasz się, w końcu wyszedłeś.
Mamy nie prowadzić wywiadu? Czy on zwariował?
Pieprzyć to.
Porozmawiajmy prywatniej.
Wypijmy za prawie wykonaną robotę.
Nie musimy przerywać.
Zostawiają minimalny zespół.
Zwerbujmy dziewczynę i tak.
Nie piszę się na to. To szaleństwo.
- Dostaliśmy rozkaz. - Od kogo?
Syna bławatnika,
który przypadkiem dostał się na fotel?
Prezydent nie jest w stanie przenieść nas do krainy snów,
w której różnice rozstrzyga się uściskami dłoni i pojedynkami konnymi.
Posłuchaj.
- Niech Brytyjczycy się tym zajmą. - Nie są w stanie.
Nie umieją sami wygrać wojny.
Teraz nie są nawet w stanie się wyżywić.
No dalej, Peter. Za każdą cenę!
- Wojna skończona. - Tamta skończona.
Ale toczy się nowa. Naszym obowiązkiem jest walczyć.
Walczymy o te same cele i marzenia.
To kolejna iteracja tego samego pieprzonego wroga.
Bez walki nie wygramy. A bez wygranej nie przetrwamy.
Ale jeśli wygramy, możemy…
powiedzieć o tym prezydentowi.
Nikt nie da nam po łapach, gwarantuję.
Dostaniemy medale.
Jak to sobie wyobrażasz?
Ty i ona przeciwko Rosji?
I Jimmy.
Jimmy to padalec.
Nie powiem nikomu o tej rozmowie.
Nie będę wspominał, że…
że zaproponowałeś rebelię, a Jimmy powinien zostać zwolniony.
Ale zamierzam zadzwonić do Feef i powiedzieć jej,
że misja odwołana.
A potem wsiądę do samolotu.
Nie dzwoń do niej.
Jest na miejscu. W Whitehall.
Poprowadzę ją.
Nie.
No dobrze.
Dobrze.
Warto było spróbować, co nie?
Za każdą cenę, prawda?
Ładnie pani.
Nowa sukienka?
Dostałam ją.
- Co ty tu robisz? - A co ty tu robisz?
To bankiet na cześć nowego rządu.
Więc… co ty tu robisz?
Zaprosił mnie znajomy.
Jeśli chciałaś udowodnić, że dobrze ci w srebrze,
to udało się.
Uznam to za przeprosiny za kolację.
Mylnie.
A on się w tym roku nie żeni?
Z uroczą dziewczyną.
- Kwakierką. - Nieźle.
To jest Feef.
Miło było cię widzieć. Wybacz.
- Cieszę się z pani decyzji. - Dziękuję.
To ja dziękuję.
W imieniu prezydenta.
To Jimmy Derby.
Będziemy razem pracować, więc… zaszczyci mnie pani?
Jedź.
Gdzie był Peter?
Pracuje. Porozmawiacie później.
Ten polityk, z którym tańczyłaś, to przyjaciel?
Raczej nie.
Zmień to.
Co dalej? Jestem w administracji. Co teraz?
Jesteś w Ministerstwie Budownictwa, tak?
Musisz przenieść się do kancelarii premiera.
- Dlaczego? - Musisz być tam, gdzie władza.
To serce rządu.
Nie chcesz być w centrum akcji?
Wysiądę tu.
Panie spikerze?
Panie spikerze!
Spokój!
Przed nami debiutant,
pan Hugh Fenton.
Słusznie!
Proszę wstać. Śmiało.
Dziękuję za pierwszą okazję, by zabrać głos.
Mam zaszczyt i przyjemność reprezentować
jedne z najbiedniejszych okręgów w Derbyshire.
W mojej rodzinnej wsi
straciliśmy w wojnie 68% mężczyzn zdolnych do walki.
To znaczy, że 32% z nich wraca do domu.
Trzydzieści dwa procent moich kolegów ze szkolnej ławy,
z którymi wspinałem się na drzewa, robiłem dowcipy sąsiadom
i bawiłem się w wojnę patykami,
wracają z więcej niż zadrapaniami i siniakami.
Racja.
Jestem w Parlamencie po to,
aby zadbać o to, żeby moi przyjaciele, rodzina i sąsiedzi,
cała klasa robotnicza w kraju,
nie zostali zdradzeni przez władzę.
- Racja! - Brednie!
Zaledwie 27 lat temu
skończyła się Wielka Wojna, która miała położyć kres wojnom.
Lloyd George obiecał,
że w czasie pokoju zbudujemy kraj godny bohaterów,
którzy wrócili do domu.
A co zrobił Westminster?
Co zrobili torysi?
Pod ich wodzą kraj osunął się w nędzę.
Hańba!
Z wygodnych rezydencji, grzejąc się przy kominkach i whisky,
oschli mężczyźni poklepywali się po plecach,
mówiąc o wielkim imperium
obejmującym Indie, Afrykę, Australię, Kanadę…
a także dzielnice biedoty w Manchesterze, Liverpoolu i Londynie
pełne takiej nędzy, że dla tych, którzy odważyli się tam zapuścić
i nie odwracać wzroku,
zdawały się obrazem piekła.
W Partii Pracy mamy otwarte oczy
i dobrze wiemy, że choroby, nędza
oraz brak wykształcenia i pracy, które nas trapią,
to nie wola Boga czy ślepego losu,
lecz nieuniknione konsekwencje
koncentracji zbyt wielkiej władzy ekonomicznej
w rękach zbyt niewielu.
Spokój!
To prości ludzie walczyli na wojnie.
Tak!
- To prości ludzie ją wygrali. - Racja.
I to prości ludzie, jak udowodniły to wybory,
ustalą warunki czasu pokoju.
- Szpitale dla wszystkich. - Tak!
- Domy dla wszystkich. - Tak!
- Kultura dla wszystkich! - Racja!
Ktoś mi niedawno powiedział, że to nieważne, kto jest u władzy.
Czeka tę osobę szok.
Napisy: Juliusz P. Braun